Wady postawy w płaszczyźnie strzałkowej
„Postawa jest subtelnym wskaźnikiem stanu aktywności organizmu ludzkiego; każdy upadek sił rozwojowych jakiejkolwiek rodziny lub społeczeństwa, każde pogorszenie stanu zdrowia osobnika znajduje swój wyraz w pogorszeniu postawy” H. Spitzy
Postawą ciała nazywamy indywidualne ukształtowanie ciała i położenie poszczególnych odcinków tułowia oraz nóg w pozycji stojącej. Postawa prawidłowa jest układem poszczególnych segmentów ciała nie tkniętych zmianami patologicznymi, który:
- zapewnia optymalną jego stabilność,
- wymaga jak najmniejszego wysiłku mięśniowego do jego utrzymania,
- stwarza warunki do prawidłowego ułożenia narządów wewnętrznych.
Prawidłowa postawa to taka, która występuje dostatecznie często, aby można było ją uznać za charakterystyczną dla danej populacji.
Natomiast wady postawy to zmiany utrwalone w układzie kostnym. Są to „zmiany wyprostnej, swobodnej pozycji ciała, które zdecydowanie różnią się od ukształtowań typowych dla danej płci, wieku, budowy konstytucjonalnej i rasy. Wady postawy są wynikiem zmian patologicznych” (T. Kasperczyk „Wady postawy”, Kraków 1994)
Wady postawy określa się również jako ogólne odchylenia od cech prawidłowej postawy, właściwej danej kategorii wieku, płci i typu budowy.
Podział wad postawy:
• Proste – często określane jako „błędy postawy”- pojedyncze odchylenia od prawidłowej postawy ciała
• Złożone
Wady postawy to stan przeciążenia lub zużycie części struktur postawotwórczych, będących zazwyczaj następstwem niekorzystnych proporcji rozwoju organizmu w obrębie cech o działaniu postawo twórczym.
Trzy okresy rozwoju wady:
I okres – zmiany czynnościowe
Poszczególne grupy mięśni ulegają osłabieniu i rozciągnięciu, w innych występuje wzmożone napięcie i ich skrócenie. Okres ten trwa od kilku tygodni do kilku miesięcy, w zależności od wielu czynników
II okres-powstawanie przykurczy
W tym okresie stosowanie ćwiczeń może dać określony efekt. Okres ten może trwać od kilku tygodni, do nawet kilku lat.
III okres – pojawiające się zmiany strukturalne (utrwalone przykurcze)
Ćwiczenia korekcyjne zapobiegają dalszemu postępowi wady, całkowita likwidacja patologicznych zmian jest niemożliwa (czasem niezbędny jest zabieg chirurgiczny)
Wady kręgosłupa w płaszczyźnie strzałkowej:
Plecy okrągłe-pogłębienie kifozy piersiowej
Osłabione mięśnie grzbietu (głowa i barki wysunięte do przodu), przykurcz mięśni klatki piersiowej. Funkcja oddechowa klatki piersiowej jest upośledzona
Plecy okrągłe mogą być wrodzone lub nabyte. Częstą przyczyną jest zaburzenie równowagi napięć mięśniowych mięśni grzbietu (przeciążenia pracą statyczną prostowników grzbietu podczas niewłaściwej pracy np. przy komputerze)
Plecy wklęsłe-pogłębiona lordoza lędźwiowa
Wada może być wrodzona lub nabyta. Możemy wyróżnić:
-pogłębienie fizjologicznej lordozy bez zmian lokalizacji
-przemieszczanie szczytu lordozy, połączone najczęściej ze zmianami jej rozległości, w związku z czym wyróżniamy:
a)lordozę niską
b)lordozę wysoką
Plecy okrągło-wklęsłe
Pogłębiona lordoza lędźwiowa i kifoza piersiowa. Głowa pochylona jest do przodu, a klatka piersiowa spłaszczona. Główną przyczyną wady jest nadmierny kąt przodopochylenia miednicy. Mięśnie prostownika grzbietu odcinka piersiowego ulegają rozciągnięciu, a w odcinku lędźwiowym skróceniu. Mięśnie klatki piersiowej oraz obręczy barkowej są przykurczone. Osłabione są mięśnie pośladkowe.
Plecy płaskie
Spłaszczenie lub brak fizjologicznych wygięć kręgosłupa, przez co zaburzona jest funkcja amortyzacyjna kręgosłupa. Pojemność i ruchomość klatki piersiowej są upośledzone.
Zobacz także:
Zapisz się do newslettera, a nie ominie Cie żaden nowy wpis!
Co tydzień nowe ćwiczenia, gry i zabawy ruchowe oraz sportowe felietony
Dołącz już teraz!
Nie zapomnij potwierdzić subskrypcji:)